Şeker Pancarı Besleme Sanatı:Fenoloji ve Toprak Analizi Temelli Stratejik Rehber
Başarı,kökü büyütmekle değil,kökte şeker biriktirebilmekle ölçülür.
Şeker pancarı (Beta vulgaris), Türkiye’de yüksek katma değerli bir endüstri bitkisi olup, verim kadar şeker oranının da doğru yönetilmesini gerektirir. Gerçek başarı; kök gelişimi, yaprak alanının sürekliliği ve fotosentez ürünlerinin kökte sakkaroz olarak depolanmasının dengeli şekilde yönetilmesine bağlıdır. Bu hassas azot dengesi, potasyum yeterliliği ve bor–magnezyum etkileşimi belirleyici rol oynar.
Toprak pH Aralığı:
6.5 – 8.0
Su İsteği:
Orta–yüksek
(özellikle hızlı kök büyüme döneminde kritik)
En Kritik Dönem:
Kök büyüme ve şeker birikimi
(BBCH 31–49)
Yaygın Risk:
Aşırı azot → Kök irileşir, şeker oranı düşer.
Kritik Uyarı: Azotun yanlış zamanlaması, kök verimi artsa bile şeker oranında ciddi düşüşe yol açabilir.
Önemli Not: Bu değerler, 10 ton kök + yaprak biyokütlesinin kaldırdığı yaklaşık besin miktarlarıdır. Doğrudan gübre dozu olarak kullanılmamalıdır.
| Parametre | İdeal Aralık |
|---|---|
| pH | 6.5 – 8.0 |
| Organik Madde | %1.5 – 3.0 |
| Alınabilir Fosfor | 12 – 20 ppm |
| Alınabilir Potasyum | 220 – 320 ppm |
| Bor (sıcak su) | 0.6 – 1.2 ppm |
| EC | < 2 dS/m |
Bor Düşük:
Toprak pH Aralığı:Potasyum Yetersiz:
Aşırı Azot:
Risk 1: Aşırı Azot Yönetimi
Risk 2: Bor Eksikliği
Risk 3: Potasyum Yetersizliği
